Czy kiedykolwiek zrzygaliscie sie we wlasne rece przed setka osob roznych narodowości na lotnisku East Midlands na wiesc, ze samolot, ktorym mieliście leciec właśnie startuje? Ogolnie to hiperwentylacja, rzygi i swiadomosc, ze gdyby nie obsluga lotniska, w tym momencie siedziałabym na kuchennym krzesle w goclawskiej kuchni z rajstopami obklaczonymi przez siersc Leona, to nic. Mam wielką traume, zaburzenia osobowosci i tak jakby cos na sile trzymało mnie w tym wilgotnym kraju pelnym octowych chipsow. Mialam byc w Modlinie, a o tej porze Arundel Drive mi majaczyla w wieczornej mrzawce. Od samego poczatku wszystko, co zlego mogłoby sie zdarzyć, zdarzylo mi sie na tym lotnisku, przeczucia nie klamia i uznalam, ze nagla wena lingwistyczna sypiac "fucking" przed każdym rzeczownikiem mojego monologu w kanciapie dla osob z atakami paniki, pozwala mi napisac jeszcze kilka notek, chociaz nikt zupelnie nie zauwazyl nawet, ze przestalam.