Eat of the apple so young, I'm crawling back to start.

Moja mama przyuważając, że obczajam zdjęcia ze studniówki, również nań zerknęła i jęła robić podśmiechujki na temat racic, golonek et cetera, zrobiło mi się strasznie przykro, bo ja będę jeszcze gorzej wyglądać. Nienawidzę dzisiaj. I nikt mi nie wierzy, że chodzi o martwych irackich cywilów, jedynie Paula akceptuje moją empatię. Albo jeszcze lepiej, niech kurna tych przycisków "drzwi" w ogóle już nie będzie w autobusach, niechaj kurde będzie tak, cobym przez okno musiała wychodzić, a te pieprzone 186-owe wiejskie mordy mogły jeszcze bardziej się ze mnie nabijać. YYYYYYYYYYYYYHHHHHHHHHHHH. Iza balansuje na granicy pomiędzy Iza jest wściekła a Iza jest smutna. Tak w ogóle współczuję wszystkim, którzy muszą ze mną przebywać i na mnie patrzeć, w ogóle się nie dziwię, że Barszczu tak bardzo mnie nienawidzi. Niby nie robi, ale jak kiedyś nieznany numer do mnie napisał "Iza to kurwa" to strasznie było mi przykro. A od dzisiaj będę wracać ze szkoły autobusami nocnymi. Głowa mnie boli, a pół nocy nie spałam, bo nie mogłam zgiąć ani nóg w kolanie, ani rąk w łokciach. Jutro mam klasówkę z chemii. A Ty, Dżony, matole, jak możesz nie chodzić do szkoły, gdy jest tak fatalnie? Mój poziom self-rating jest ujemny, nie tylko dzisiaj, ogólnie, nie rozumiem jak Paula może stać przed lustrem w kiblu i narzekać na swoje syfy, albo jak Magda może ciągle marudzić jaka to jest gruba. Nienawidzę świata i idę czytać Pana Tadeusza, troszkę się pomoczy w roztworze wody, chlorku sodu i substancji bakteriobójczych. Wiem, że ciągle tylko narzekam i marudzę, ale cóż, sama z siebie inna nie będę.

Yh. Ta, niekorzystny biomet.

*robi co jej Dżon każe, nisko upada, kocha Maynarda*